Χορός! Κίνηση και ρυθμός. 
Το αίσθημα του συναισθήματος, ο ερωτισμός και οι ντρίμπλες του έρωτα. Παθιασμένα κορμιά λικνίζονται στο πάθος. Γυναίκες φωτιά που λιώνουν στο κούνημα. Βραζιλία. Η χώρα του καποέιρα, του καρναβαλιού, του ποδοσφαίρου και της κόπα Καμπάνα. Σήμερα το art of football σας παρουσιάζει έναν «μάγο» της μπάλας. Τον μέγιστο Ντενίλσον. Έναν ποδοσφαιριστή που χόρευε σάμπα και τρέλαινε τους αντιπάλους. Τους ζάλιζε στην κυριολεξία. Και έδινε την απόλυτη ηδονή στους φιλάθλους. Και μια που αναφέραμε τη σάμπα θα κάνουμε μια μικρή στάση εδώ. Σας έχουμε ξαναπεί ότι το site μας δεν είναι μόνο αθλητικό. 
Αλλά σας μαθαίνουμε και ιστορία και γεωγραφία και πολιτισμό. Ας δούμε πως ξεκίνησε ο διάσημος χορός. Που μπορεί πια να είναι συνδεδεμένος με τη Βραζιλία αλλά δεν άρχισε από εκεί. Μάλιστα, αν κάνουμε μια γρήγορη αναζήτηση στο διαδίκτυο θα δούμε πως αποτελεί μουσικοχορευτικό είδος και πολιτισμικό χαρακτηριστικό της Βραζιλίας. Όμως ο χαρούμενος χορός που οι περισσότεροι νομίζουν ότι είναι βραζιλιάνικος, στην πραγματικότητα είναι άρρηκτα δεμένος με την Αφρική!!
Έγινε γνωστός στην αμερικανική ήπειρο, όταν άτυχοι Αφρικανοί μεταφέρθηκαν και πουλήθηκαν σαν αντικείμενα στις ανώτερες τάξεις. 
Η σάμπα ως χορός εμφανίστηκε στη Βραζιλία τον 17ο αιώνα από Αφρικανούς σκλάβους που μεταφέρθηκαν εκεί και συνόδευαν τις θρησκευτικές τελετές τους με μουσική της σάμπα. Οι Ευρωπαίοι άποικοι όμως, επέβαλαν τον χριστιανισμό στους σκλάβους και τιμωρούσαν κάθε άλλου είδους λατρεία με θάνατο. Οι σκλάβοι όμως, προκειμένου να διατηρήσουν ζωντανή τη θρησκεία τους «μεταμφίεσαν» τις θρησκευτικές τελετές τους σε χορευτικά πάρτι, όπου συγκεντρώνονταν και χόρευαν δοξάζοντας τον θεό τους υπό τη μουσική της σάμπα. 
Παραμένει μέχρι και σήμερα ο πιο δημοφιλής χορός στη Βραζιλία διατηρώντας αρκετά από τα αρχικά χαρακτηριστικά της (σε αντίθεση με τον τρόπο που χορεύεται σε Ευρώπη και Αμερική).
Το 1925, διαδόθηκε στην υπόλοιπη Αμερική, ως χορός για ζευγάρια μέσα από χορευτικές ταινίες. Τελικά εισήχθη στην Ευρώπη εξαιτίας της δημοτικότητας που είχε αποκτήσει. Η λέξη τώρα σάμπα παρέπεμπε στη φαντασία και τη μαγεία, στοιχεία, μάλιστα, που χαρακτηρίζουν απόλυτα, μέχρι και σήμερα, την αφρικανική ήπειρο. 
Η πρώτη εμφάνιση, λοιπόν, έλαβε χώρα στην Αγκόλα, όπου νέοι των αυτοχθόνων φυλών της κεντρικής Αφρικής, χόρευαν εκστασιασμένοι στους ρυθμούς του «σέμπα», ως φόρο τιμής απέναντι στους θεούς του έρωτα και της γονιμότητας. Η μεγάλη αλλαγή έρχεται τον 16ο αιώνα, όταν αρχίζει η αγοραπωλησία σκλάβων από την Αφρική. Μέχρι και τον 19ο αιώνα υπολογίζεται ότι τα ταξίδια, που διεξήχθησαν από την Αφρική στην Αμερική, ανέρχονταν περίπου στα 55.000. Το αποκορύφωμα φαίνεται πως είναι τα σκλαβοπάζαρα του 17ου αιώνα. Από τους Αφρικανούς που μεταφέρονταν, το 42% κατέληγε στην Καραϊβική, ενώ το 38% στη Βραζιλία. 
Η κουλτούρα, τα ήθη και τα έθιμα ήταν στοιχεία, που δεν αποχωρίζονταν και δεν άφηναν πίσω τους οι Αφρικανοί, που αναγκάζονταν να εγκαταλείψουν τον τόπο τους. Έτσι μεταφέρθηκε και ο ήχος της σάμπα από την Αφρική στην αμερικανική ήπειρο. Έτσι αποτέλεσε το μέσο που οι Αφρικανοί σκλάβοι κατάφεραν να «μεταμορφώσουν» τις θρησκευτικές τελετές τους σε χορευτικές εκδηλώσεις και κάπως έτσι ξεγελούσαν τους αφέντες τους και απέφευγαν τιμωρίες που μπορεί να οδηγούσαν μέχρι σε θάνατο.
Με το πέρασμα των χρόνων, η σάμπα αγαπήθηκε από τους Βραζιλιάνους ανεξαρτήτως χρώματος και καταγωγής και τελικά έγινε σημαντικό κεφάλαιο της πολιτισμικής ιστορίας τους. 
Με την άφιξη του 19ου αιώνα, σκλάβοι αλλά και γηγενείς των κατώτερων κοινωνικών τάξεων της Βραζιλίας, χόρευαν στους τρελούς και «κεφάτους» ρυθμούς της σάμπα στην περιοχή Καριόκα, γύρω από το ομώνυμο ποτάμι που περνούσε μέσα από το Ρίο ντε Τζανέιρο. Μάλιστα, ο χορός έμεινε γνωστός και με την ονομασία «Samba Carioca». Την περίοδο, που διεξαγόταν και το γνωστό καρναβάλι, πλήθος κόσμου από τις κοντινές επαρχίες μαζευόταν για να γιορτάσει και να ξεφαντώσει. Σταδιακά, διαδόθηκε και στις ανώτερες τάξεις. Τη δεκαετία του 1920 διαδόθηκε και στην υπόλοιπη Αμερική ως χορός για ζευγάρια, ενώ οι κανόνες της διατυπώθηκαν για πρώτη φορά, το 1928, στο βιβλίο του Πολ Μπουσέ. 
Το 1933, η δημοτικότητα του χαρούμενου χορού εκτοξεύτηκε, όταν ο Φρεντ Αστέρ και η Ντολόρες ντελ Ρίο κουνήθηκαν στους φρενήρεις ρυθμούς της σάμπα στην ταινία «Volando hacia Rio de Janeiro». Το 1941, παρόμοιο εγχείρημα πραγματοποίησε και η Κάρμεν Μιράντα στο έργο «Aquella noche en Rio». Λίγο αργότερα, ο χορός έφτασε και στην Ευρώπη, ενώ το μουσικό κομμάτι «Brazil» του μουσικού Άρι Μπαρόσο έγινε επίσημα και το τραγούδι της σάμπα. Ο τελετουργικός χορός των σκλάβων έγινε σύμβολο του καρναβαλιού, του ερωτισμού και του ξεφαντώματος, η δημοτικότητά του οποίου καταφέρνει και διατηρείται έως σήμερα.
Αφού σας είπαμε αναλυτικά την ιστορία επιστρέφουμε στον μάγο της ντρίμπλας. Ο Ντενίλσον ντε Ολιβέιρα Αραούχο όπως είναι το πλήρες όνομα του γεννήθηκε το καλοκαίρι. Συγκεκριμένα στις 24 Αυγούστου του 1977. Γεννήθηκε στο Διάδημα του Σάο Πάολο. 
Έμεινε γνωστός απλά ως Ντενίλσον ή μερικές φορές ως «Denílson Show». Τα παρατσούκλια του ήταν «Canhoteiro» και «Abatino». Όπως κάθε γνήσιος Βραζιλιάνος, από μικρό παιδί κλωτσούσε μια μπάλα. Το ταλέντο του δεν άργησε να φανεί. Η πρώτη ομάδα ήταν η Σάο Πάολο. Έκανε το ντεμπούτο του και στην ηλικία των 17 ετών κατέκτησε και διεθνή τίτλο. Πήρε το «Copa CONMEBOL» του 1994. Το συγκεκριμένο τρόπαιο ήταν το αντίστοιχο Κυπελλούχων στην Ευρώπη. Τώρα δεν υπάρχει πια. Ήταν παικταράς από μικρός. 
Ένας εντυπωσιακός ποδοσφαιριστής. Ντρίμπλα, σουτ, γκολ και μια πανδαισία κινήσεων. Με ύψος 1.78 στο χώρο του κέντρο και πάνω στη γραμμή έδινε παράσταση σε κάθε αγώνα. Σε ηλικία μόλις 17,5 ετών έκανε το υπερατλαντικό ταξίδι. Η πιο ακριβή μεταγραφή παγκοσμίως το 1998. Το ποσό ήταν 21,5 εκατομμύρια λίρες. Ασύλληπτο για την εποχή. Αν τότε εκείνη την εποχή υπήρχαν τα social media θα γινόταν πανικός. Ισπανία και συγκεκριμένα η Ανδαλουσία ο προορισμός. Τα πράσινα της Ρεάλ Μπέτις του πήγαιναν τέλεια. Αλλά δυστυχώς δεν έκανε την καριέρα που έπρεπε και μπορούσε. Πρώτος αγώνας στη «Λα Λίγκα» για τον Ντενίλσον ήταν στις 29 Αυγούστου του 1998. Ισοπαλία 0-0 με την Ντεπορτίβο Αλαβές. Στην αρχή ενθουσίασε τους οπαδούς αλλά στη συνέχεια η απόδοση του έπεφτε.
Γύρισε ως δανεικός στη Φλαμένγκο. Επιστροφή για λίγους μήνες στην πατρίδα του. Τον Ιανουάριο του 2001 επέστρεψε στη γενέτειρα της Κάρμεν. Της διάσημης τσιγγάνας που η ιστορία της ενέπνευσε! Με την επιστροφή του άρχισε επιτέλους να δείχνει μέρος της αξίας του. Άρχισε να μοιράζει ασίστ και να κάνει μαγικές, ζογκλερικές στιγμές που τρέλαιναν τους φιλάθλους. Κατέκτησε το Κύπελλο Ισπανίας και η ομάδα βγήκε στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Η συνέχεια τον βρήκε για ένα μικρό διάστημα στη Γαλλία. Η Μπορντό του έδωσε την ευκαιρία, αγωνίστηκε αλλά και εκεί δεν σταθεροποιήθηκε. 
Δεν τα βρήκαν στο οικονομικό για να συνεχίσουν και η Αλ Νασρ του έβαλε τα κίτρινα για λίγους μήνες.
Στις 24 Αυγούστου του 2007 ξαναπερνάει τον Ατλαντικό και γίνεται παίκτης των Ντάλας. Ένας Βραζιλιάνος στο αμερικάνικο πρωτάθλημα. Στις 1 Σεπτεμβρίου έκανε το ντεμπούτο του. Εκεί από την αρχή ξεχώρισε «σαν την τη μύγα μες στο γάλα». Γύρισε χαμένα παιχνίδια με τρομερές ενέργειες. Όμως ούτε εκεί στέριωσε. Με τον προπονητή είχε πολλά θέματα και έφυγε και από εκεί. Τον Φεβρουάριο του 2008, υπέγραψε συμβόλαιο ενός έτους με την Παλμέιρας. 
Είχε την ελπίδα, ότι η δομή του συλλόγου και ο έμπειρος προπονητής Βαντερλέι Λουξεμβούργο θα τον βοηθούσε, να ανακτήσει την καλύτερη φόρμα του. Τον επόμενο χρόνο είχε περιπέτειες με την Μπόλτον. Δοκιμάστηκε και θα υπέγραφε συμβόλαιο μέχρι το τέλος της σεζόν αν ικανοποιούσε. Ο ίδιος δήλωνε τότε: «Θέλω να παίξω στην Ευρώπη, αλλά δεν βιάζομαι. Έχω λάβει προτάσεις από την Αγγλία, την Ελλάδα, την Τουρκία και τη Γερμανία. Τις μελετώ. Καταλαβαίνω ότι αυτή είναι η ώρα να επιστρέψω στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, αλλά αν δεν πειστώ από καμία προσφορά ελπίζω να συνεχίσω στη Βραζιλία, όπου υπάρχουν επίσης σύλλογοι που ενδιαφέρονται για μένα». 
Τελικά δεν έπαιξε ποτέ στην Αγγλία. Στα 31 του υπέγραψε τρίμηνο συμβόλαιο με τον Ιτουμπιάρα. Στις 2 Ιουνίου του 2009 έκανε εξάμηνο συμβόλαιο με την βιετναμέζικη λέσχη Χάι Φονγκ. Μια ιδιαίτερη συμφωνία. Θα πληρωνόταν με το παιχνίδι. Έκανε το ντεμπούτο του στο 21’ λεπτό εναντίον της Χοάνγκ Ανχ Τζια Λάι. Μετά από δύο λεπτά σκόραρε με εκτέλεση φάουλ. Το παράξενο είναι ότι μετά από μόλις τρεις εβδομάδες έφυγε εξαιτίας τραυματισμού. Για αυτή την μοναδική του εμφάνιση πληρώθηκε με 12.000 δολάρια για τον αγώνα και ένα μπόνους 5.000 δολαρίων για το γκολ!!
Τον Ιανουάριο του 2010 στην Ελλάδα, όλοι οι ποδοσφαιρόφιλοι παθαίνουν σοκ. Ο τεράστιος Ντενίλσον, ένας από τους πέντε κορυφαίους ντριμπλέρ όλων των εποχών υπογράφει στην Καβάλα!! 
Για δύο χρόνια! Και το ακόμα πιο κορυφαίο και τρελό είναι ότι ποτέ δεν αγωνίστηκε με τα μπλε ούτε μία φορά!! Έτσι τελείωσε η ποδοσφαιρική του καριέρα. Φυσικά μεγάλο κομμάτι στη ζωή του ήταν και η εθνική ομάδα της Βραζιλίας. Έκανε το ντεμπούτο του με τη «σελεσάο» τον Νοέμβριο του 1996 σε ηλικία 19 ετών εναντίον του Καμερούν. Το 1997, επιλέχθηκε για το κόπα Αμέρικα της ίδιας χρονιάς και το Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 1997, κερδίζοντας και τα δύο τουρνουά. Συνολικά είχε δέκα εμφανίσεις και πέτυχε δύο γκολ. Το επόμενο έτος, επιλέχθηκε για την ομάδα που αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998. Επιλέχτηκε και στο Μουντιάλ του 2002 που έγινε στα γήπεδα της Ιαπωνίας και της Νότιας Κορέας. Ο προπονητής Λουίς Φελίπε Σκολάρι τον κάλεσε. Έκανε πέντε εμφανίσεις, όλες ως αναπληρωματικός. Έπαιξε ένα λεπτό στον τελικό κόντρα στη Γερμανία. Και στο τέλος σήκωσε το Παγκόσμιο Κύπελλο μαζί με τους υπόλοιπους παικταράδες. 
Συνολικά εκπροσώπησε το έθνος σε έξι διεθνή τουρνουά, συμπεριλαμβανομένων δύο Παγκοσμίων Κυπέλλων. Κατέχει το ρεκόρ για τις περισσότερες εμφανίσεις ως αναπληρωματικός στο Μουντιάλ. Είχε 61 συμμετοχές και πέτυχε 8 γκολ με τους «καριόκας».
Γενικά έκανε με τους συλλόγους 517 εμφανίσεις και έβαλε 59 γκολ. Κατέκτησε σημαντικούς τίτλους. Με τη Σάο Πάολο πήρε το Κόπα Κονμεμπόλ όπως είδαμε παραπάνω το 1994 και το πρωτάθλημα Παουλίστα το 1998. Με τη Ρεάλ Μπέτις το Κύπελλο Ισπανίας το 2005. Με την Παλμέιρας το πρωτάθλημα Παουλίστα το 2008. Με την εθνική σας τα είπαμε λίγο πιο πάνω. Σε προσωπικό ατομικό επίπεδο πήρε τη Χρυσή Μπάλα στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών το 1997. Ενώ ήταν και στην καλύτερη ενδεκάδα το 1997 στη Νότια Αμερική. 
Με το τέλος της καριέρας του ασχολήθηκε με τα ΜΜΕ. Έγινε αθλητικός σχολιαστής στον βραζιλιάνικο σταθμό «Rede Bandeirances». Από τις αξέχαστες στιγμές του ήταν με τη ΝΙΚΕ. Σε μια παγκόσμια διαφημιστική εκστρατεία ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2002 στην Κορέα και την Ιαπωνία, πρωταγωνίστησε σε ένα μυστικό τουρνουά. Μια απίστευτη διαφήμιση. Σκηνοθέτης ήταν ο Τέρι Γκίλιαμ και εμφανίζονταν παικταράδες. Φάμπιο Καναβάρο, Ερνάν Κρέσπο, Έντγκαρ Ντάβιντς, Ρίο Φέρτιναντ, Λούις Φίγκο, Πολ Σκόουλς, Τιερί Ανρί, Γκαίθκα Μεντιέτα, Χιντετόσι Νακάτα, Ροναλντίνιο, Ρονάλντο, Φραντσέσκο Τότι και Ερίκ Καντονά. 
Τον Μάρτιο του 2017, υπέγραψε ως πρεσβευτής μάρκας με την ιντερνετική εταιρία 888poker.
Αυτός ήταν ο Ντενίλσον. Ένας δημιουργικός παικταράς με σούπερ ταλέντο. Γεμάτος ικανότητες. Προικισμένος με απίστευτη τεχνική. Φανταστικό αριστερό πόδι που ζάλιζε τους πάντες. Τους περνούσε με όποιον τρόπο ήθελε. Είχε ρυθμό, έκανε κόλπα, προσποιήσεις όπως το περιβόητο βήμα πάνω που ήταν το σήμα κατατεθέν του. Δυστυχώς όμως δεν είχε το μυαλό και να μεγαλουργήσει. Αρκετοί ειδικοί και γνώστες του ποδοσφαίρου είπαν ότι αν αυτός ο παικταράς αξιοποιούσε το χάρισμα που του έδωσε ο Θεός θα άφηνε εποχή. Ήταν όμως άμυαλος, απείθαρχος, μέγας ατομιστής και καθόλου ομαδικός. Παρόλα αυτά για εμάς ήταν ένας παιδικός ήρωας. Μας έβγαζε τη χαρά του παιχνιδιού που παίζαμε στις αλάνες. Η μπάλα στο αριστερό πόδι, ντρίμπλα, περνάει έναν και ακόμα έναν σουτ και η μπάλα στα δίχτυα!! Απλά «Denílson Show»…
Από τον Ευστράτιο Φωτεινό
